90% van jouw gedachten zijn onbewust
We hebben heel veel gedachten en al deze gedachten houden verband met één iets, namelijk ons ego. Het is dus ons ego dat ons beperkt in onze vrijheid. Willen wij dus compleet vrij zijn dan moeten wij ons ego loslaten. Laat jij jouw ego los dan laat je jouw gedachten los.
Onderzoek dit maar eens voor jezelf, want elke gedachte beperkt jouw vrijheid. Wanneer jij niet denkt dan ben jij vrij en is alles om je heen wat het is – nog goed nog slecht. Als je vrij bent van gedachte handel je volledig op intuitie dus volledig op gevoel. Daarom is het vaak ook makkelijk om voor een ander te praten want het heeft geen invloed op jouw ego.
Kijk ook maar eens naar sporters (denk aan het filmpje van Jeremy Wotherspoon). Als sporters gaan denken gaat het mis. Als de druk bij sporters te hoog wordt gaan ze denken en komt er zo’n spanning op het lichaam dat ze niet meer vrij zijn en gaat er in een keer vanalles mis.
Het probleem is dus het loslaten van dit ego en al die gedachten. 90% van jouw gedachten zijn onbewuste gedachten. Onbewuste gedachten zijn gedachte die de hele dag aanwezig zijn maar waar jij geen zin in hebt om naar te kijken en ze dus naar achter hebt geschoven zodat ze volledig op de automatische piloot hun werk doen.
Wanneer een gedachte onbewust is, is het moeilijk om het los te laten want je weet niet wat het is dat jou tegenhoud. Je moet dus de gedachte bewust maken zodat je ziet wat je denkt waarna je de gedachte automatisch loslaat, want vaak slaat het helemaal nergens op dat je dat denkt alleen had
je het zelf nooit in de gaten dat je dat dacht.
Wanneer je in een situatie terecht komt waardoor je zo’n raar gevoel krijgt en negatatieve emoties ervaart gebeurt dit onbewust en kun je het niet verklaren. Wat ik jouw als tip wil geven is dat je jezelf dan de volgende vraag stelt:”Wat eist mijn ego op dit moment van mij?” Je zult zien dat als je het antwoord krijgt je ernaar kijkt en gelijk denkt “Het slaat helemaal nergens op dat ik dit denk” waardoor je de gedachte direct loslaat.
Je laat de gedachte los waardoor de last, van die grote zak met onbewuste gedachte die jij de hele dag op je rug meedraagt, een stukje lichter wordt.
Hallo Bjorn,
Ik geloof je helemaal,alleen hoe moet je je ego loslaten?
En als ik dat doe,wie ben ik dan?
Verder ben ik er ook achter dat ik niet voldoende op mezelf vertrouw,waardoor ik negatieve gedachtes heb,vooral in de vorm van ;heb ik het wel goed gedaan?
heel vermoeiend.
groetjes.
Hoi Mary-Lou, als jij je ego (gedachten) loslaat blijft er de “Ik” over. Des te meer jij je gedachten loslaat des te dichter jij bij jezelf komt te staan. Als jij alle gedachten los laat blijft er voor jouw alleen de “Ik” over en verder niets. Wat of wie is “Ik?” Laat je gedachten los en je zult het ervaren. Dit is de plek waar jij Universele liefde, dankbaarheid, pure kennis bent. Dit is de plek waar ieder persoon compleet gelukkig is want je ervaart totale vrijheid want het enige dat jouw beperkt in jouw vrijheid is jouw denken. Op deze plek denk je niet meer maar doe je alles op intuïtie. De tips die Andrea geeft zijn ook zeer aan te bevelen. Om onbewuste gedachten blijvend los te laten moet je ze eerst bewust maken. Een manier die voor mij wonderen deed was door de vraag te stellen: “Wat eist mijn ego op dit moment van mij?” Het antwoord dat je dan krijgt is vaak die onbewuste gedachte en laat je het gewoon los. Zeg gewoon als je ernaar kijkt “Wat een onzin, ik laat deze gedachte nu los” en je bent er vanaf.
P.S. Dankjwel Andrea voor je reactie
Hoi Mary-Lou, Het loslaten van je ego is inderdaad het belangrijkste wat we kunnen doen om echt dicht bij onszelf te komen en echt gelukkig te worden. Ons ego is voornamelijk gevormd door de normen/waarden en overtuigingen van onze opvoeders en omgeving. Niet per definitie dus echt van jezelf. Hoe laat je dat ego nu los, was je vraag. Door zoveel mogelijk dingen te gaan doen die je blij maken en niet per definitie iets moeten opleveren. Dus als je als kind graag tekende, ga dan weer tekenen, gewoon zomaar iets, net wat er door jouw hand op papier wil komen. Of was je vroeger een schrijver, klim dan weer in de pen en laat je leiden door je gevoel. Op het moment dat je er een goed gevoel bij krijgt ook al is het niet de mooiste tekening of het beste boek, dan ben je weer een stapje dichter bij je authenticiteit gekomen en heb je het ego even weten los te laten. Dus hoe vaker je vanuit je gevoel dingen gaat doen, zonder er je verstand de regie over te laten nemen, des te makkelijker wordt het om je ego los te laten. Groetjes van een ervaringsdeskundige.
Hallo Mary-Lou,
Ik ben ook ‘n dergelijk proces van”loslaten”aan’t doorworstelen als gevolg van
‘n vrij zware “burn-out”.Het is inderdaad zeer vermoeiend ,vooral in de begin fase.Mijn ervaring is dat je je eerst “bewust” moet worden en “aanvaarden” dat er iets met je lichaam en geest gebeurd is,om welke reden dan ook.
Die redenen zijn trouwens voor ieder mens verschillend,maar wel het resultaat van opgeslagen levenservaringen in je onderbewuste,(onze harde schijf)gedurende
je leven tot nu toe.Vermits wij niet over ‘n deleteknop of defragmentatieknop
enz.. beschikken(of beschikken wij er wel over ?maar weten niet hoe hem te activeren??).Feit is dat er tussen alle informatie zeker ook veel “spam” zit
om deze beeldspraak aan te houden.Zoals de harde schijf van je computer kan
vastlopen door”teveel” ,kan ook onze geest vastlopen,omdat we nagelaten hebben
om regelmatig het opgeslagene te ordenen,en het onnodige naar de” prullebak” te
zenden.Zolang je denkt kontrole over je leven te hebben,ben je hiermee ook niet bezig,en je beseft niet dat er op die manier wel ‘n “zelfbeeld” gevormd
wordt,dat je functioneren gaat bepalen.Het gebeurt zo subtiel en langzaam tot
op het moment van de harde konfrontatie met jezelf.
Heb je ‘n negatief zelfbeeld gevormd,haalt dit je onderuit en blijf je zitten
in volledige verwarring,chaos,twijfel,angsten, enz….Hoe moet je dan verder ?
Hoe geraak je terug in overeenstemming met jezelf ? Want dat is toch wat je als mens betracht,vreugde proeven en deelnemen aan dit leven,niet langs de zijlijn maar er midden in .Op m’n zoektocht heb ik alle mogelijke theorieën
en oplossingen gevonden die je kunnen helpen. Het belangrijkste echter is:
tot het besef komen dat je het zelf moet doen,voor het grootste deel dan toch.
Ik heb medische hulp gezocht om die eerste periode te overbruggen ,zodat
m’n hoofd weer min of meer in staat was om gedachten te kunnen ordenen.
Het was vantijd nogal ‘n warboel daarbinnen, mag je van mij aannemen.Alle mogelijke gedachten door elkaar en vooral de negatieve kwamen zeer geniepig ,
willekeurig sterk bovendrijven,ik had er als het ware geen vat meer op .
Stilaan werd ik in staat om gedachten die me blokkeerde te onderkennen er bewust mee om te gaan,ze niet zomaar opzij te duwen.Ik oefende mij dan in het zeer gericht,zeer bewust en zeer aandachtig mijn geest te focussen op dat waarmee ik bezig was,werken,lezen,rusten,muziek beluisteren, enz..of je zoekt’n bezigheid waarbij je je goed voelt( zoals Andrea zegt).Dat was dus in het begin zeer moeilijk,omdat die andere gedachten zo sterk door kwamen,
het denken overheersten en je als het ware het idee geven dat het je niet
gaat lukken.Vooral als ik moe werd moest ik oppassen voor die binnensluipende
negatieve gedachten.Voldoende en regelmatige rust was dus aangewezen .
Die periode moet je op een of andere manier zien door te duwen,telkens weer opnieuw beginnen en niet opgeven,hoe moeilijk het ook is.
Je gaat dan ondervinden dat je geest,door telkens deze “aandacht”oefening
voldoende lang vast te houden,en te herhalen, zich meer en meer voor dat éne
punt gaat open stellen en volledig in zich opnemen.Je wordt dan rustiger,
bewuster ook van jezelf,je zelfvertrouwen komt terug,je schept terug vreugde
in de dingen , je gaat je gaandeweg’n ander mens voelen.
Ik ben nu vier maanden met dit proces bezig en ervaar de resultaten ,ik moet echter zeer allert blijven want het “gevaar”loert als het ware om de hoek en slaat toe als je er het minst op bedacht bent.Door het oefenen heb ik het dan
wel sneller terug onder kontrole. Belangrijk bij dit alles is zeker dat je iemand hebt waarmee je kan praten,alleen is het moeilijker denk ik,door te
praten over je gevoelens zie je het zelf duidelijker en dat geeft je meer
moed en kracht om door te gaan.Het uitschrijven helpt mij ook omdat je op dat moment bewuster bezig bent,je kan dan beter + en – naast mekaar zetten en zo
krijg je ‘n duidelijker beeld van jezelf.In feite bestaat de kunst erin die
methode,het aanbod is zeer groot,te zoeken waarmee jezelf het best overweg
kan en die konsequent toe te passen. Ik wens je er alle succes mee .
Groetjes, Raymond .